Δευτέρα, 30 Ιουνίου 2014

My Balcony!


Το μπαλκόνι μου!

Θα μπορούσα ίσως, να ονομάσω την ανάρτηση μου, "My Balcony makeover" που φέρνει και έναν αέρα ανανέωσης μαζί του, σαν τίτλος, αλλά η αλήθεια είναι ότι ένα μπαλκόνι όπως και ένας κήπος, βρίσκεται σε συνεχή ανανέωση και οι αλλαγές είναι πολλές μιας και μιλάμε για πολλούς ζωντανούς οργανισμούς που εξελίσσονται, μεγαλώνουν, ανθίζουν, αρρωσταίνουν και πολλές φορές δυστυχώς πεθαίνουν!
Το πιστεύετε ότι αυτό το λουλουδάκι με τα φούξια άνθη είναι κάκτος; κοιτάξτε τη βάση του, απίστευτο;

Πάντα ήθελα να έχω ένα μπαλκόνι τεράστιο και φυτεμένο σαν όαση, το μπαλκονήσι μου όπως σοφά ανέφερε μια μπλόγκερ, όπου θα περνώ ξένοιαστα τα καλοκαίρια μου! Ε, δεν το πέτυχα ακριβώς αλλά το προσπαθώ και με αυτά που έχω συνεχώς το βελτιώνω!

Το μπαλκονάκι μας λοιπόν είναι μεσαίου μεγέθους, ούτε πολύ μεγάλο.ούτε πολύ μικρό, έχει περίεργο σχήμα (κυματοειδές θα έλεγα) και το χτυπάει ο ήλιος μέχρι αργά το μεσημέρι! Δυστυχώς λεφτά για τέντες δεν υπάρχουν κάτι που θα ήταν πολύ καλό, όχι μόνο για τον ήλιο αλλά και για τα αδιάκριτα βλέμματα, μιας και ήμαστε στον πρώτο και σχεδόν στο ύψος του δρόμου! Anyway!
Αν και μια τραπεζαρία δεν θα με χάλαγε, λόγω έλλειψης χώρου αποφάσισα να το κάνω περισσότερο καθιστικό και να αφήσω χώρο για τα φυτά μου!
Δεν έχουν πλάκα τα εσωτερικού χώρου όπως γυρίζουν τα κεφαλάκια τους και ψάχνουν να  βρουν τον ήλιο, μοιάζουν με παιδάκια που κρυφοκοιτάνε!

Η αναζήτηση για τα κατάλληλα έπιπλα απέβη άκαρπη, μιας και δεν μου άρεσε κάτι τόooσο και αυτά που μου άρεσαν, είτε ήταν πολύ μεγάλα, είτε πολύ ακριβά! Τότε λοιπόν έπεσε η ιδέα! Ήταν η περίοδος που αγοράσαμε καναπέ για το σαλόνι και έτσι οι δύο πανάρχαιες πολυθρόνες που χρησιμοποιούσα προσωρινά από το σαλόνι της μάνας μου βρήκαν τη νέα τους θέση! Φυσικά έπρεπε να αποφασίσω το χρώμα που θα τις έβαφα! Είχα ερωτευτεί το χρώμα της μέντας ή βεραμάν ή γαλαζοπράσινο τέλος πάντων και το ήθελα οπωσδήποτε! Ο κεραμιδί τοίχος της πολυκατοικίας μας με χαλούσε βέβαια μιας και είχα άλλους χρωματικούς συνδυασμούς στο μυαλό μου αλλά συμβιβάστηκα και τελικά δεν απογοητεύτηκα! Έτριψα τις καρέκλες και τις έβαψα, αυτό ήταν το πρώτο βήμα! Φυσικά άλλαξα και την ταπετσαρία τους, αφού απο καθαρή τύχη βρήκα καταχωνιασμένο ένα ύφασμα ακριβώς ίδιο με το χρώμα του τοίχου! Μετά βρήκα ένα μπαμπού τραπεζάκι που είχα ως φοιτήτρια και το έβαλα ανάμεσα τους!
 
 Επόμενη κίνηση ήταν οι γλάστρες! Αποφάσισα τα χρώματα τους να είναι το κλασσικό κεραμιδί που υπήρχε ήδη στο χώρο, το σκούρο πράσινο και όλες τις υπόλοιπες επέλεξα να τις βάψω στο χρώμα της μέντας όπως τις καρέκλες! Ευτυχώς είχα αγοράσει μπόλικο χρώμα και μου έφτασε για να βάψω και τα φαναράκια μου που έβαλα στο περβάζι του μπαλκονιού, αλλά και κάμποσες πέργκολες που αγόρασα φέτος με στόχο να προστατευτούμε από τον πολύ ήλιο σε ένα βαθμό και μαζί με τα φυτά που θα αναρριχώνται επάνω στις πέργκολες να πετύχω το στόχο- ζούγκλο-όαση και να καλυφθούμε και λίγο από τους γύρω!

Περιττό να πω ότι κάπου εκεί ανακάλυψα ότι οι πέργκολες είναι πανάκριβες και ότι αν είχα τα υλικά θα μπορούσα να τις φτιάξω μόνη μου! Κρίμα που δεν έχω αναπτύξει και την ξυλουργική τέχνη!Βρήκα τις πιο φθηνές που μπορούσα τις έβαψε ο αντρούλης μου στο γνωστό αγαπημένο χρώμα-θέμα του μπαλκονιού και έγιναν πολύ ωραίες!
Παρατηρήσατε την σακούλα ανακύκλωσης δίπλα στο επιπλάκι μου-θέλω πολύ να την αντικαταστήσω με έναν γαλβανιζέ κάδο στο χρώμα φυσικά της μέντας αλλά είναι και αυτοι πανάκριβοι!Που θα μου πάει-κάτι θα σκεφτώ!

Κάτι που με ξετρέλαινε και ήθελα πολύ να έχω στο κήπο-μπαλκόνι μου, ήταν αυτά τα ανακυκλωμένα έπιπλα που εκτελούν χρέη πάγκου εργασίας στον κήπο και stand για διάφορες γλάστρες! Στην αρχή είχα κάτι πλαστικές συρταριέρες αλλά δεν μου άρεσαν καθόλου, μέχρι που μοιράστηκα την ιδέα με την μανούλα μου!









Μεγάλη καλλιτέχνης, ούσα η ίδια στο παρελθόν, είχε βάψει και ζωγραφίσει πολλά αντικείμενα και μικροέπιπλα τα οποία στόλιζαν το εργαστήρι της και το πατρικό μου! Αποφάσισε λοιπόν να μου χαρίσει ένα υπέροχο επιπλάκι με ντουλαπάκι και συρτάρια το οποίο ήταν ήδη βαμμένο και ζωγραφισμένο στα χρώματα που ήθελα! Απίστευτο; Από το 1979 παρακαλώ! Όταν μου θύμισε την ύπαρξη του έπεσα από τα σύννεφα που το είχα ξεχάσει! Ότι θα είχα τόση ταύτιση με τη μάνα μου πριν τόσα χρόνια! Τελικά το μήλο έπεσε κάτω απ' τη μηλιά και το επιπλάκι ταίριαξε μούρλια όπως βλέπετε και εσείς!
 
 Τώρα θέλω να της κλέψω ένα βαρέλι και μια καρδάρα που έχει, στα ίδια χρώματα, για να βάλω επάνω τις γλάστρες μου, αλλά μου αντιστέκεται! Που θα πάει, θα την πείσω!

Αφού τελείωσα με τα βασικά αποφάσισα να βάλω και λίγη ραπτική τέχνη εκεί που μπορούσα!Έβαλα κάποιες πινελιές και έχω στα πλάνα και άλλες! Φυσικά πρωταγωνιστές είναι τα πουλάκια μου στο κλουβί τους και ακόμα περισσότερο το σκιάχτρο μου! Όταν το είδα στα βιβλία της Tone Finnanger απλά το ερωτεύτηκα και το έφτιαξα και αυτό να στολίζει τον κήπο μου μαζί με διάφορα άλλα μικροαντικείμενα που είχα φτιάξει από πηλό παλιά και άλλα που αγόρασα, τα τοποθέτησα σε διάφορες μεριές του μπαλκονιού μου και είναι τα πλασματάκια που του δίνουν ζωή και πολύ μου αρέσουν!
 

 

 Στα σχέδια έχω και μαξιλαράκια για τις πολυθρόνες μου, μερικά σπιτάκια για τα πουλάκια που θέλω να κρεμάσω στα κλαδιά και κάτι χάρτινα κλουβάκια! Αργότερα όμως, γιατι τώρα καταπιάστηκα με το να δώσω μια καλοκαιρινή αύρα στο σαλόνι μου, και η μηχανή πήρε φωτιά!
Εις το επανειδήν!



Δευτέρα, 16 Ιουνίου 2014

Happy Sweet Carefree summer!



Καλό, γλυκό, ξέγνοιαστο καλοκαίρι!......

...εύχομαι σε όλους μας! Τελείωσαν τα σχολεία, ξεγνοιάζουμε και εμείς οι δάσκαλοι σιγά σιγά! Αφού ηρέμησα και χαλάρωσα, αν και ποτέ δεν είναι αρκετά, αποφάσισα να επανέλθω με το blackforest trifle που υποσχέθηκα και τις ιδέες μου για καλοκαιρινή ανανέωση σε σαλόνι και μπαλκόνι!

Την αρχική συνταγή τη βρήκα σε ένα περιοδικό κάποιους μήνες πριν όμως όταν αποφάσισα να την εφαρμόσω στη γιορτή που ανέφερα εδώ, το αποτέλεσμα δεν με ικανοποίησε, αλλά ευτυχώς, είχα χρόνο να την πειράξω-παραλλάξω και τελικά δικαιώθηκα!



Σας παραθέτω τη συνταγή όπως την βρήκα και μέσα σε παρένθεση τις προσθήκες μου!

Blackforest trifle

 Υλικά

400γρ κέικ σοκολάτας, κομμένο σε μεγάλους κύβους
450γρ κερασάκια ή βύσσινο κονσέρβα (Προσοχή! τα βύσσινα της κονσέρβας είναι άνοστα, εγώ χρησιμοποίησα μόνο το ζουμί της κονσέρβας και βύσσινο γλυκό)
1σφηνάκι λικέρ βύσσινο ή κεράσι
300 γρ κρέμα γάλακτος περίπου 35% λιπαρά
3κουτ της σούπας ζάχαρη άχνη
1 κάψουλα βανιλίνη
150 γρ κουβερτούρα κακάο σε φλούδες (εγώ χρησιμοποίησα γάλακτος)
(Επειδή η σκέτη σαντιγί μου φάνηκε πολύ λίγη και άγευστη για το γλυκό χρησιμοποίησα 2 κουτάκια τυρί Φιλαδέλφεια, την σαντιγί και μισό ζαχαρούχο και έφτιαξα μια κρέμα που μοιάζει αρκετά με αυτή του τσιζκέικ χωρίς να ξινίζει, δίνοντας έτσι μια πιο πλούσια και μεστή γεύση στο γλυκό)

Διαδικασία

Στραγγίζουμε τα κερασάκια από το σιρόπι της κονσέρβας, κρατώντας όμως ένα φλιτζάνι το οποίο ενώνουμε με το λικέρ.
Στρώνουμε τους κύβους από το κέικ σε γυάλινα μπολάκια ή ποτηράκια και τους περιχύνουμε με το μείγμα σιρόπι-λικέρ.
Από πάνω ρίχνουμε τα 2/3 από την ποσότητα των βύσσινων-κερασιών, σκεπάζουμε με μεμβράνη και βάζουμε στο ψυγείο. (εγώ κράτησα τα βύσσινα της κομπόστας για άλλη συνταγή και στη θέση τους έβαλα βύσσινα από γλυκό του κουταλιού)
Χτυπάμε την κρέμα γάλακτος την άχνη και τη βανίλια στο μίξερ μέχρι να γίνουν μια σφιχτή σαντιγί. Τη βάζουμε στο ψυγείο ( χτυπάμε το τυρί Φιλαδέλφεια  με το ζαχαρούχο γάλα και το προσθέτουμε στη σαντιγί, ανακατεύουμε καλά, μεταφέρουμε σε κορνέ και το βάζουμε στο ψυγείο.)
Αφού κρυώσει λίγο γαρνίρουμε τα μπολάκια με την κρέμα και πασπαλίζουμε με μπόλικες φλούδες σοκολάτας και τα βύσσινα.






 Το βελτιωμένο αποτέλεσμα μετά την παρέμβαση μου ήταν νοστιμότατο και χορταστικό!
Λάθος η επιλογή του ποτηριού, μιας και δε φαίνονται τόσο ωραία οι στρώσεις αλλά την επόμενη φορά θα ξέρω καλύτερα!
 Να πω, ότι το μυστικό για να πετύχει αυτή η συνταγή είναι η βάση να έχει ένα νόστιμο κέικ σοκολάτας.
 Τώρα πρόσφατα και καθώς περιδιάβαινα διάφορα αγγλόφωνα μπλογκ πέτυχα μια τέλεια συνταγή για ένα chocolate cake, το οποίο είναι αρκετά ζουμερό και νόστιμο χωρίς να τρίβεται! Δυστυχώς δε σημείωσα την πηγή και δε θυμάμαι καθόλου το όνομα του.
Για να είμαι δίκαιη λοιπόν σας παραθέτω και αυτή τη συνταγή που χρησιμοποίησα, έτσι ώστε να ολοκληρωθεί η πρώτη.


Κέικ Σοκολάτας

Υλικά

200γρ ανάλατο βούτυρο αγελάδας, θερμοκρασία δωματίου
200 γρ κρυσταλλική ζάχαρη
4 μεσαία αυγά
150 γρ αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
50γρ κακάο, κοσκινισμένο
1 πρέζα αλάτι


Διαδικασία

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200 βαθμούς 
Χτυπάμε το βούτυρο και τη ζάχαρη στο μίξερ μέχρι να γίνει αφράτο το μείγμα.
Σε ξεχωριστό μπολ ανακατεύουμε τα αυγά, όχι υπερβολικά.
Στο βούτυρο και τη ζάχαρη προσθέτουμε τη μισή ποσότητα αυγών το μισό αλεύρι και το μισό κακάο και ανακατεύουμε στη χαμηλότερη ταχύτητα του μίξερ.
Κλείνουμε το μίξερ καθαρίζουμε τα τοιχώματα του μπολ και προσθέτουμε τα υπόλοιπα υλικά και το αλάτι, ανακατεύοντας και καθαρίζοντας γύρω γύρω το μπολ για άλλη μια φορά.
Ρίχνουμε το μείγμα σε βουτυρωμένη φόρμα και ψήνουμε για 20 περίπου λεπτά ή μέχρι να βγαίνει καθαρό το μαχαίρι από το κέντρο του κέικ.
Όταν το κέικ κρυώσει μπορείτε να το γεμίσετε με πραλίνα όπως έκανα εγώ στην παρακάτω εικόνα και καλή σας όρεξη!



Και ευτυχώς ή δυστυχώς από όρεξη πάμε καλά, υπερβολικά καλά φοβάμαι! Πρέπει επειγόντως να μπω σε δίαιτα αλλιώς θα βγω με τη φόρμα του δύτη στις παραλίες! Μήπως σας βρίσκεται καμιά συνταγή για δίαιτα αυτή τη φορά; Κάθε προσφορά δεκτή!

Μέχρι να βρω την κατάλληλη δίαιτα όμως και να ανανεωθώ, ανανεώνω το μπαλκόνι μου και το σαλόνι μου! Σας στέλνω δυο εικόνες για να πάρετε μια ιδέα και επανέρχομαι, ελπίζω σύντομα!



Καλή μας ξεκούραση και καλά μπανάκια, καιρού επιτρέποντος!